هدايت اولياء الله اينك اين سؤال مطرح مىشود كه اولياء الله كه اين آيه را قرائت مىكردند و مانند ساير مردم از خداوند طلب هدايت مىكردند ، به چه معنى است ؟ طلب هدايت فرد عادى با نبياكرم يا ائمه معصومين عليهم السلام چه تفاوتى دارد ؟ آيا هر دو به يك معنى است يا اينكه هركدام معناى خاصى مىدهد ؟ دعاها و گريه‌هاى آنان نيز از همين باب است ؟ گريه‌ها و استغفار حضرت على ( ع ) به چه معنى است و چگونه مىتوان آن را توجيه عقلانى كرد ؟ گروهى اين‌گونه توجيه كرده‌اند كه اين افعال و گريه‌هاى امام براى تربيت و تعليم ماست و الّا معنا ندارد امام معصوم و عارى از گناه استغفار كند و اصلًا استغفار براى كسى است كه مرتكب گناه و معصيت شده باشد و امام از اين‌گونه كارها مبراست و فردى كه گناه ندارد استغفار برايش معنا و مفهومى ندارد . اين پاسخ قانعكننده نمىباشد ، بلكه در بعضى موارد باعث وهن امام نيز مىشود ، علاوه بر اين راجع به اهدِنَا الصِّرَاطَ المُستَقِيمَ و طلب هدايت آن حضرات چه مىگوييد ؟ يا گريه‌ها و غش كردن‌ها را چگونه توجيه مىكنيد ؟ در پاسخ مىتوان گفت : درك و فهم افراد از مسائل متفاوت است و هر فردى با توجه به پشت سرگذاشتن يك مرحلهاى ، از خداوند مرحله بالاترى را طلب مىكند . اصولًا ما بايد ميان كمال انسان‌ها و ديگر موجودات تفاوت بگذاريم . كمال درخت سيب ، ميوه دادن آن است ؛ كمال بوته گل ، پروراندن